Informacje
W 1986 roku została wydana książka Konrada Lorenza „Regres człowieczeństwa”. Autor publikacji to wybitny austriacki biolog i etolog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny i fizjologii w 1973 roku. W ostatnich latach życia Lorenz wspierał austriacką Partię Zielonych, stając się jej symbolem. Był jednym z najbardziej prominentnych obrońców środowiska naturalnego. Książka została podzielona przez autora na cztery zasadnicze części. Treści książki uporządkowane są logicznie od rozpoznania problemu, przez jego analizę, aż do propozycji jego usunięcia. Pierwsza część to rozprawa Lorenza z przekonaniem, że rozwój jest ukierunkowany na cel. Autor podkreśla, że działania ukierunkowane na cel są piękniejsze. Aby odbierać piękno należy najpierw się nauczyć obcować z owym pięknem, sztuką. Każdy człowiek ma poczucie piękna i harmonii, lecz istnieją tzw. upodobania archaiczne. Są to pierwotne archetypy postrzegania piękna. . Nieplanowość rozwoju kultury, społeczeństwa udowadnia autor za pomocą porównania z rozwojem filogenetycznym istot żywych (Lorenza oskarżano o prymitywny naturalizm, przenoszący na grunt ludzki schematy obowiązujące w świecie zwierzęcym). Uważa on również, że kultura tworzona przez człowieka jest systemem żywym : Kultury, podobnie jak inne żywe systemy, rozwijają się każda dla siebie, na własny rachunek i ryzyko, bez jakiegokolwiek z góry założonego planu.